Instytut Pamięci Narodowej w Białymstoku

Instytut Pamięci Narodowej – Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Białymstoku zawiadamia, iż postanowieniem z dnia 26 czerwca 2015 roku umorzono śledztwo o sygnaturze akt S 32/13/Zn w sprawie naruszenia prawa międzynarodowego, polegającego na bezprawnym pozbawieniu wolności szeregu mieszkańców Łupianki Starej w okresie od czerwca 1941 roku do maja 1945 roku, poprzez przesiedlenie ich z miejscowości zamieszkania i umieszczenie na robotach przymusowych na terenie Prus Wschodnich oraz Niemiec przez funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej, co stanowiło naruszenie art. 52 Regulaminu dotyczącego praw i zwyczajów wojny lądowej, stanowiącego aneks do IV Konwencji Haskiej z dnia 18 października 1907 roku, tj. o czyn z art. 124 § 1 i § 2 kk w zw. z art. 3 Ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – wobec niewykrycia sprawców – na zasadzie art. 322 § 1 kpk, w sprawie nazistowskiej zbrodni wojennej, polegającej na dokonaniu na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku w Łupiance Starej uszkodzenia mienia poprzez podpalenie zabudowań gospodarczych i mieszkalnych, należących do mieszkańców tej wsi, przez żołnierzy wojsk niemieckich, co stanowiło naruszenie art. 46 i 50 Konwencji dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej z dnia 18 października 1907 roku zwanej IV Konwencją haską, tj. o czyn z art. 263 § 1 i § 3 kk z 1932 roku z zw. z art. 3 i 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego – na zasadzie art. 17 § 1 pkt 1 kpk, w sprawie nazistowskiej zbrodni wojennej polegającej na dokonaniu na przełomie lipca i sierpnia 1944 roku w Kowalach uszkodzenia mienia poprzez podpalenie zabudowań gospodarczych i mieszkalnych, należących do mieszkańców tej wsi, przez żołnierzy wojsk niemieckich, co stanowiło naruszenie art. 46 i 50 Konwencji dotyczącej praw i zwyczajów wojny lądowej z dnia 18 października 1907 roku zwanej IV Konwencją haską, tj. o czyn z art. 263 § 2 kk z 1932 roku z zw. z art. 3 i 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – wobec niewykrycia sprawców – na zasadzie art. 322 § 1 kpk.