W ramach wojny polsko-bolszewickiej 16 kwietnia 1919 roku rozpoczęła się „wyprawa wileńska” – polska ofensywa dowodzona przez Józefa Piłsudskiego. Jej celem było zdobycie Wilna i wyzwolenie Lidy, Nowogródka oraz Baranowicz. Rozpoczęcie działań na wschodzie nie byłoby możliwe bez zdobycia Wilna. Zadanie to przypadło grupie kawaleryjskiej pod wodzą ppłk. Władysława Beliny-Prażmowskiego oraz zgrupowaniu piechoty gen. Edwarda Rydza-Śmigłego. Wczesnym rankiem 19 kwietnia 1919 roku polska jazda dotarła do przedmieść Wilna, rozpoczynając atak na Armię Czerwoną. W zaciętych walkach ulicznych wyróżnił się oddział por. Orlicz-Dreszera. Z pomocą przyszedł również batalion piechoty, przerzucony z Lidy cudem zdobytym pociągiem. Późnym popołudniem 20 kwietnia 1919 roku Wilno można było uznać za zdobyte. Dzień później na miejsce przybył Józef Piłsudski, a wieść o triumfie została niezwykle entuzjastycznie przyjęta wśród Polaków.