English version
Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą polową w intencji Ojczyzny celebrowaną przez Bp. Janusza Stepnowskiego.
W wydarzeniu zorganizowanym dzięki współpracy Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku, Starostwa Powiatu Grajewskiego, Urzędu Miasta Grajewo oraz Parafii Rzymskokatolickiej pw. Trójcy Przenajświętszej w Grajewie wzięli udział członkowie rodzin mieszkańców Ziemi Grajewskiej, którzy brali udział w walkach na froncie włoskim, przedstawiciele władz krajowych, samorządowych i licznych służb mundurowych, przedstawiciele środowisk oświaty i kultury, młodzież oraz zgromadzona lokalna społeczność.
W ramach przygotowania do uroczystości odnaleziono i wpisano do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski – mogiły czterech żołnierzy 2. Korpusu Polskiego związanych z Ziemią Grajewską. Rodziny weteranów otrzymały z rąk dr. hab. Krzysztofa Sychowicza, dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Białymstoku pamiątkowe zawiadomienia oraz tabliczki do oznaczania mogił.
Wydarzenie zostało objęte Patronatem Honorowym Kancelarii Prezydenta RP.
Uroczystości towarzyszyła kompania honorowa 2. Brygady Zmotoryzowanej Legionów.
***
Biogramy Bohaterów:
Wacław Wincenty Kozłowski, urodził się 12 listopada 1919 r. w Grajewie, jako syn Wacława i Anieli Milewskiej. 18 lutego 1941 r. został zesłany w głąb Związku Sowieckiego. Jego pierwszym przydziałem w Armii Polskiej w ZSRS był 26. Pułk Piechoty wchodzący w skład 9. Dywizji Piechoty. W czasie walk na froncie włoskim służył w pododdziałach 3. Dywizji Strzelców Karpackich. Kilkukrotnie przebywał w szpitalu polowym, między innymi po bitwie o Ankonę trwającej od 18 czerwca do 18 lipca 1944 r. w czasie której został kontuzjowany. Wacław Wincenty Kozłowski wrócił do Ojczyzny 5 września 1947 r. Zmarł 19 sierpnia 1997 r.
Henryk Kurkowski urodził się 1 listopada 1918 r. w miejscowości Rutkowskie, na terenie ówczesnej gm. Bożejewo, pow. łomżyński. Był synem Aleksandra i Władysławy Brzostowskiej. W czerwcu 1940 r. został wywieziony w głąb Związku Sowieckiego. Rozpoczął służbę w armii generała Władysława Andersa 21 lutego 1942 r. Jako kierowca samochodowy został przydzielony do 2. plutonu moździerzy w strukturach 4. batalionu 3. Dywizji Strzelców Karpackich. Przeszedł szlak bojowy jednostki na froncie włoskim biorąc udział w walkach o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię. Henryk Kurkowski wrócił do Polski 18 czerwca 1946 r. Zmarł 20 marca 2002 r.
Tadeusz Marian Niedźwiecki urodził się w Grajewie 1 stycznia 1925 r. lub 2 lutego 1924 r. Był synem Władysława i Aleksandry Remfeld. W kwietniu 1940 r. został wywieziony w głąb Związku Sowieckiego. Pomimo, że układ Sikorski-Majski, gwarantujący amnestię Polakom oraz polsko-sowiecka umowa wojskowa zostały podpisane latem 1941 r., Tadeusz Marian Niedźwiecki otrzymał możliwość udania się do punktu werbunkowego Armii Polskiej dopiero w 1942 r. 16 lutego 1942 r. otrzymał przydział do 27. Pułku Piechoty. W czasie walk na froncie włoskim służył w jednostkach 3. Dywizji Strzelców Karpackich. Za udział w II wojnie światowej otrzymał liczne odznaczenia polskie i brytyjskie. Wrócił do Ojczyzny 10 czerwca 1947 r. Zmarł 31 maja 2021 r.
Stanisław Sosnowski, syn Adama i Józefy Zyskowskiej, urodził się 18 listopada 1905 r. w miejscowości Wojewodzin, na terenie ówczesnych gm. Bogusze i pow. szczuczyńskiego. Uczestniczył w wojnie obronnej we wrześniu 1939 r. Dostał się do niewoli sowieckiej. Po podpisaniu układu Sikorski-Majski i polsko-sowieckiej umowy wojskowej Stanisław Sosnowski otrzymał możliwość wstąpienia do Armii Polskiej. 7 września 1941 r. został przydzielony do 16. Pułku Piechoty, późniejszego 16. lwowskiego batalionu strzelców. W czasie walk na froncie włoskim służył w 5. Sanitarnym Ośrodku Ewakuacyjnym przemianowanym na 5. Polowy Szpital Ewakuacyjny. Za udział w działaniach wojennych został uhonorowany licznymi odznaczeniami polskimi i brytyjskimi. Wrócił do Polski 15 maja 1947 r. Zmarł 26 stycznia 1992 r.