English version
W dniu 13 grudnia 2013 r., o godz. 13.30, na białostockim Przystanku Historia (siedziba Archiwum i Muzeum Archidiecezjalnego, ul. Warszawska 48) Wojewoda Podlaski Maciej Żywno, w towarzystwie Barbary Bojaryn-Kazberuk, dyrektora Oddziału IPN w Białymstoku, wręczył Krzyże Wolności i Solidarności, przyznane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego działaczom opozycji mieszkającym na terenie województwa podlaskiego: Jerzemu Jamiołkowskiemu i Januszowi Witoldowi Skowrońskiemu.
W wystąpieniu po uroczystości wręczenia odznaczeń Wojewoda wyraził wdzięczność Instytutowi Pamięci Narodowej za przywracanie pamięci o osobach, które poświęciły się walce o wolność w trudnym okresie stanu wojennego. Prosił obecną na spotkaniu młodzież o podtrzymywanie pamięci o ludziach zaangażowanych w tę walkę. W podobnym tonie wypowiadała się Barbara Bojaryn-Kazberuk, podkreślając, że pamięć ta powinna wynikać nie tylko z obowiązku, ale i z serca.
Janusz Witold Skowroński pochodzi z Suwalszczyzny. W latach osiemdziesiątych prowadził działalność w NSZZ „Solidarność" Region Mazowsze przy Zakładach Mechanicznych Ursus w Warszawie. W związku z kontynuowaniem działalności w podziemnych strukturach związku po wprowadzeniu stanu wojennego, Wydział V KSMO/SUSW w Warszawie rozpracowywał Janusza Skowrońskiego w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania kryptonim „Zmowa", prowadzonej w okresie od czerwca 1982 do września 1983 r. W ramach powyższej sprawy rozpracowywany był jako członek „grupy terrorystycznej" mającej na celu przeciwstawianie się siłom porządkowym oraz przygotowywanie butelek z benzyną celem ataku na pojazdy i budynki resortu spraw wewnętrznych. 9 września 1982 r. został zatrzymany, tymczasowo aresztowany, a następnie oskarżony o to, że w okresie od sierpnia do września 1982 r. w Warszawie kontynuował działalność w nielegalnych strukturach NSZZ „Solidarność", uczestnicząc w zebraniach oraz kolportując ulotki, za co Sąd Wojewódzki w Warszawie skazał go 30 maja 1983 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Podczas pobytu w Areszcie Śledczym Warszawa–Mokotów, J. Skowroński, protestując przeciwko niesłusznemu aresztowaniu, uczestniczył w głodówce. Z Zakładu Karnego zwolniony został 31 maja 1983 r. Po wyjściu z więzienia powrócił do Suwałk. Tam nawiązał kontakt z działaczami „Solidarności". Był jednym z kurierów prasy podziemnej dostarczanej z Regionu Mazowsze do Regionu Pojezierze, a następnie członkiem utworzonego 11 stycznia 1989 r. Międzyzakładowego Komitetu Organizacyjnego w Suwałkach. W okresie od października 1988 do sierpnia 1989 r. był rozpracowywany przez Wydział V WUSW w Suwałkach w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania kryptonim „Czas".
Jerzy Antoni Jamiołkowski, członek ZMS, ZSMP, PZPR. W marcu 1968 r. uczestnik wieców studenckich na SGPiS. 1970–1972 zastępca kierownika Działu Planowania Białostockich Zakładów Przemysłu Bawełnianego Fasty, 1972–1976 dziennikarz „Gazety Białostockiej" (od 1975 „Gazeta Współczesna"), 1976–1982 sekretarz redakcji gazety zakładowej „Fasty". Od października 1980 r. w NSZZ „Solidarność"; przewodniczący Komisji Oddziałowej Działu Administracji w Fastach, od 4 XII 1980 przewodniczący Komisji Zakładowej. Od listopada 1980 do stycznia 1981 r. członek Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność" Regionu Białystok, w czerwcu 1981 r. delegat na I Walne Zebranie Delegatów Regionu Białystok. Redaktor i autor w „Biuletynie Informacyjnym Zarządu Regionu Białystok NSZZ «Solidarność»". 13 grudnia 1981 r. internowany w Ośrodku Odosobnienia w Białymstoku, następnie w Suwałkach, zwolniony 2 marca 1982 r. W latach 1982–1990 zastępca kierownika Działu Planowania BZPB Fasty, do 1988 r. członek podziemnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność" w Fastach, autor, redaktor, drukarz, kolporter podziemnego pisma zakładowego „Wątek". Uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy BZPB Fasty, od 1984 r. działacz Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii św. Kazimierza w Białymstoku. 1983–1989 członek KIK, współorganizator Diecezjalnych Dni Kultury Chrześcijańskiej w Białymstoku, pielgrzymek, Mszy za Ojczyznę w parafii św. Kazimierza, kolonii dla dzieci osób uwięzionych, zbiórek pieniędzy i żywności dla rodzin represjonowanych; zbierał składki na działalność związkową. W październiku 1988 r. członek Komitetu Założycielskiego „Solidarności" w Fastach. W latach 1989–1990 członek Komitetu Obywatelskiego Ziemi Białostockiej, 1990–1994 radny Miasta Białystok z listy KO Ziemi Białostockiej. Od 1989 r. działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, Solidarności Pracy, Unii Pracy, radny Białegostoku z list komitetów lewicowych. Od 2008 na emeryturze. W 1981 rozpracowywany przez Wydział IIIA KW MO w Białymstoku w ramach sprawy operacyjnego sprawdzenia kryptonim Oficyna/Uchwała/Akcja; 1982–1987 przez Wydział V KW MO/WUSW w Białymstoku w ramach kwestionariusza ewidencyjnego kryptonim Redaktor; 1982–1985 przez Wydział V WUSW w Białymstoku w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania kryptonim Pajęczyna; 1985–1988 w ramach kwestionariusza ewidencyjnego kryptonim Gracz; 1988–1989 w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania kryptonim Komitet.