Nawigacja

Aktualności

Upamiętnienie ofiar Zbrodni Wołyńskiej - Olsztyn, 11 lipca 2022

11 lipca 2022 historycy olsztyńskiej Delegatury IPN - dr Marcin Płotek i Michał Ostapiuk - złożyli kwiaty oraz zapalili symboliczne znicze pod pomnikiem ofiar Zbrodni Wołyńskiej, ulokowanym na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie. W ten sposób oddano hołd wszystkim obywatelom II Rzeczypospolitej, pomordowanym 79 lat na Kresach Wschodnich.

11 lipca 2022 r. historycy olsztyńskiej Delegatury IPN - dr Marcin Płotek i Michał Ostapiuk - złożyli kwiaty oraz zapalili symboliczne znicze pod pomnikiem ofiar Zbrodni Wołyńskiej, ulokowanym na cmentarzu przy ul. Poprzecznej w Olsztynie. W ten sposób oddano hołd wszystkim obywatelom II Rzeczypospolitej, pomordowanym 79 lat na Kresach Wschodnich.

 

Przypominamy, że:

11 lipca 1943 r. ukraińscy nacjonaliści zaatakowali Polaków w 99 miejscowościach przedwojennego województwa wołyńskiego na Kresach – wtedy zajętych już przez niemiecką III Rzeszę. Dla upamiętnienia tego dnia, nazywanego Krwawą Niedzielą, co roku obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów.

W latach 1943–1945 na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej ukraińscy nacjonaliści wymordowali od 80 do 120 tys. Polaków. Precyzyjna liczba ofiar nie jest możliwa do ustalenia. Celem zbrodniarzy z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (banderowców) i Ukraińskiej Powstańczej Armii było wyniszczenie polskiego żywiołu na terenach, które uznawali za ukraińskie. W konsekwencji planowego ludobójstwa kilkaset tysięcy Polaków, ratując się przed okrutnie zadawaną śmiercią, torturami i okaleczeniem, uciekło z tych terenów.

Jak wynika z różnych świadectw, zdarzało się, że Ukraińcy pomagali swoim polskim sąsiadom w chwili zagrożenia ich życia. Pomoc ta przybierała następujące formy: ostrzeżenie przed napadem, wskazanie drogi ucieczki w trakcie napadu, ukrycie zagrożonych przed spodziewanym atakiem, wprowadzenie napastników w błąd, udzielenie pierwszej pomocy rannym, zaopatrywanie ocalałych w żywność lub odzież, objęcie opieką sierot lub dzieci zagubionych po napadzie, pomoc w pochówku zamordowanych, niewykonanie rozkazu zabicia członka własnej rodziny, odmowa udziału w napadzie, publiczny protest, darowanie życia ofiarom napadu, uwalnianie aresztowanych. Skala tej pomocy jest trudna do oszacowania, jednak dostrzegalna.

 

Więcej na temat Zbrodni Wołyńskiej:

 https://przystanekhistoria.pl/.../84841,Rzez-Wolynska...

https://zbrodniawolynska.pl/

do góry