Modlitwę za zmarłego odmówił ks. Rafał Arciszewski, proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Tryczówce.
Staraniem Instytutu Pamięci Narodowej odnowiona została tablica z inskrypcją nagrobną dotyczącą weterana. W trakcie wydarzenia rodzina weterana otrzymała oficjalne zaświadczenie o wpisie grobu do ewidencji prowadzonej przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Na koniec uroczystości złożono kwiaty oraz zapalono znicze na grobie.
W chwili obecnej na cmentarzu Farnym w Białymstoku znajduje się ponad 100 mogił wpisanych do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. Wszystkich mających wiedzę o miejscach spoczynku uczestników walk o niepodległość i granice Ojczyzny prosimy o kontakt z Instytutem Pamięci Narodowej.
***
Władysław Kaufman urodził się 12 listopada 1908 r. w Białymstoku jako syn Juliana i Marii z d. Borowskiej.
Od września 1930 r. odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty nr 5 w Krakowie, następnie w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej – Komorowie. Służył w 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach, następnie w Batalionie Fortecznym KOP „Sarny”. W 1939 r. ponownie przeniesiony do 11 pułku piechoty i mianowany dowódcą kompanii.
W trakcie obrony we wrześniu 1939 r. w czasie walk pod Banachami 15 września 1939 r. został ciężko ranny w rękę. Trafił do szpitala wojskowego, z którego uciekł do Warszawy, gdzie w końcu 1939 r. podjął działalność konspiracyjną.
Działał w ZWZ od kwietnia 1940 r. na terenie Obwodu Białystok–miasto. Organizował plutony szkieletowe, następnie służył jako oficer wyszkolenia. Pod koniec 1942 r. został pierwszym zastępcą komendanta Obwodu AK Białystok-miasto, jednocześnie był szefem referatu III Komendy Obwodu AK Białystok-miasto. Z dniem 30 listopada 1943 r. został mianowany przez komendanta Okręgu AK Białystok ppłk. Władysława Liniarskiego „Mścisława” komendantem Inspektoratu Rejonowego V AK Białystok.
Dnia 8 sierpnia 1944 r. został delegowany przez „Mścisława” jako przedstawiciel AK do rozmów z sowietami. Został wówczas aresztowany przez NKWD i uwięziony. Przebywał w wielu obozach i więzieniach sowieckich. Repatriowany do Polski 3 listopada 1947 r.
Po powrocie do przebywał początkowo w Białymstoku. Zagrożony aresztowaniem wyjechał z tego terenu i zamieszkał we wsi Nieznamierowice pow. Opoczno, gdzie podjął pracę zawodową. Był inwigilowany przez funkcjonariuszy UB., dlatego gdy 1 grudnia 1952 r. wyjechał służbowo do Warszawy, został zatrzymany przez MBP, uwięziony i aresztowany pod zarzutem przynależności do nielegalnej organizacji 4 grudnia 1952 r. Po ciężkim 9 miesięcznym śledztwie wyrokiem WSR Warszawa z dnia 22 sierpnia 1953 r., został skazany na karę 12 lat więzienia. Na podstawie amnestii z 27 kwietnia 1956 r. złagodzono mu karę do lat 8, potem do lat 4. Został zwolniony z więzienia jesienią 1956 r.
Po odzyskaniu wolności wyjechał do Gdańska. Utrzymywał kontakty z „Mścisławem” i środowiskiem białostockiej AK oraz brał udział w uroczystościach poświęcanych podziemiu. Wchodził w skład Rady Okręgu Białystok AK. Został awansowany przez Ministerstwo Obrony Narodowej do stopnia podpułkownika.
Zmarł w Gdańsku 11 listopada 1989 r. Odznaczony został Orderem Wojennym Virtuti Militari (za obronę we wrześniu 1939 r.), Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.