Instytut Pamięci Narodowej - Białystok

https://bialystok.ipn.gov.pl/pl1/aktualnosci/17591,70-rocznica-operacji-Ostra-Brama-pokaz-archiwalnych-materialow-filmowych-zebrany.html
03.03.2026, 13:04

70. rocznica operacji „Ostra Brama”: pokaz archiwalnych materiałów filmowych zebranych i opracowanych przez Tomasza Piotrowskiego – Wilno, 5 lipca 2014

05.07.2014

W ramach obchodów 70. rocznicy operacji „Ostra Brama", 5 lipca 2014 r., o godz. 15.00, w Domu Kultury Polskiej w Wilnie (ul. Naugarduko 76) odbędzie się pokaz archiwalnych materiałów filmowych dotyczących Wilna i Wileńszczyzny. Materiały zebrał i opracował Tomasz Piotrowski.

Wstęp wolny.

Stanisław Kiałka urodził się w 1911 r. w Poznańskiem. Był synem powstańca wielkopolskiego, studiował w Krakowie i Wilnie. We wrześniu 1939 r. walczył pod Lwowem. Uniknął niewoli sowieckiej, wrócił do Wilna i włączył się do działalności niepodległościowej w SZP, ZWZ i AK. Miał m.in. pseudonimy „Jelonek", „Bolesław". Komenda Okręgu powierzyła mu komórkę legalizacji, wyrabiającą dokumenty chroniące przed aresztowaniem lub deportacją mieszkańców Wileńszczyzny. Prowadził sprawy finansowe Okręgu, organizował służby kwatermistrzowskie – komórki dywersji i egzekutywy, bazę zaopatrzeniową, przerzut broni, punkty produkcji broni itp. Został ranny w czasie walk o Wilno w lipcu 1944 r., uniknął internowania przez Sowietów i nadal działał w konspiracji. W styczniu 1945 r. został aresztowany z grupą oficerów Komendy Okręgu AK, osądzony i skazany na 15 lat katorgi i wywieziony do Workuty. Jako łagiernik potrafił w obozowych warunkach skonstruować aparat fotograficzny i wykonać zdjęcia dokumentujące obozowe życie oraz przywieźć negatywy do Polski. Wrócił w grudniu 1956 r. i podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Gromadził wspomnienia, relacje, przyczynki dotyczące dziejów Okręgu Wileńskiego AK, które następnie przekazał Bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu. Organizował środowiska byłych akowców, prowadził wśród nich działalność pomocową, skutecznie motywował do zapisywania wspomnień i gromadzenia dokumentów. Zmarł 30 maja 1980 r. we Wrocławiu. Do końca był inwigilowany przez SB. Odznaczony został Krzyżem Virtuti Militari V kl., Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem AK, Krzyżem Partyzanckim i innymi.